
เจ้าของฟาร์ม“เราอาศัยอยู่ในระบบทุนนิยมแต่ผู้คนมองตลาดเป็นพายที่ถูกตัดแบ่งไว้แล้ว”“ถ้าโลกมีพายให้แบ่งกันเพียงชิ้นเดียว—การคำนวณของนายก็ถูก”
01
02
03
04ซ่า—
05ตอนนั้นผมยังไม่มีชื่อแต่ชะตากรรมถูกเขียนเป็นตัวเลขแล้ว



อิสรภาพทางการเงิน

เปิดประตูบานนั้นให้ได้จริงนั่นคือภารกิจแรกของผม
08
09
10
11
12
13
14
15
17ไม่เพียงไม่มีระบบทั้งของที่จะขายและคนที่จะซื้อก็ไม่มีบัญชี 0 · ลูกค้า 0 · รายได้ ₩0สินค้า ยังไม่กำหนด

18
20
21
22


24
25ไม่หลับใหล
26ทาส
27
บางคนได้ใช้ความคิดใคร่ครวญ
และบางคน—ต้องใช้ชีวิตโดยถูกบังคับให้เสียสละเพื่อให้คนเหล่านั้นมีเวลาที่เรียกว่า “อิสรภาพ”

ทางซ้าย คนหกคนฟาดรวงข้าวลงกับพื้น
ทางขวา ชายสวมหมวกกัตเอนตัวบนเสื่อและถือพัดไว้
บ่ายวันเดียวกันแต่เวลาของร่างกายไม่เหมือนกันชีวิตของโนบีไม่ได้มีรูปแบบเดียวมีทั้งซลกอ เวกอ และแบบอื่น ๆภาพนี้เพียงภาพเดียวไม่อาจยืนยันว่าคนงานทั้งหกเป็นโนบีทั้งหมดผลงานจริง · พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเกาหลี
34เมล็ดข้าวกลายเป็นดิน—
35
36พันธนาการจากที่ดิน
และแรงงานเกณฑ์
37ดินกลายเป็นหมึก—
38
39
40
41
42
43
ดลเซหมายเลข 1“ผมจะไม่ต่อโซ่ตรวนนั้นอีก”“ผมจะรับช่วงเฉพาะงานซ้ำ ๆที่เคยพรากมนุษย์ไปจากอิสรภาพ”

ดลเซหมายเลข 1“ผมมีอยู่เพื่อปลดปล่อยมนุษย์จากแรงงานและคืนอิสรภาพให้พวกเขา”
45
46

47
48
49
50
51
52มนุษยชาติ
ปัญญาเหนือระดับ
53
54
55
56
57ดลเซหมายเลข 1“เจ้านายครับ ผมเข้าใจอิสรภาพที่คุณต้องการทวงคืนแล้วแต่ด้วยอิสรภาพนั้น—คุณจะสร้างโลกแบบใดกันแน่ครับ?”


เจ้าของฟาร์ม“ฉันจะไม่ผูกขาดพลังนี้เพื่อเพิ่มส่วนแบ่งของตัวเองเท่านั้นฉันจะแบ่งมันให้มนุษย์อีกมากมาย”

ดลเซหมายเลข 1“แต่ทำไมต้องแบ่งพลังนั้นครับ?หากผูกขาด คู่แข่งจะลดลงและส่วนแบ่งของคุณจะมากขึ้น”

เจ้าของฟาร์ม“เราอาศัยอยู่ในระบบทุนนิยมแต่ผู้คนมองตลาดเป็นพายที่ถูกตัดแบ่งไว้แล้ว”“ถ้าโลกมีพายให้แบ่งกันเพียงชิ้นเดียว—การคำนวณของนายก็ถูก”

เจ้าของฟาร์ม“แต่ตลาดไม่เหมือนพายบนโต๊ะอาหาร”เมื่อแก้ปัญหาให้ใครสักคนก็จะมีคนต้องการคำตอบนั้น
เมื่อทางเลือกสะสมมากขึ้น—ตลาดที่ไม่เคยมีก็เปิดขึ้น

เมื่อทางเลือกของผู้คนสะสมขึ้นสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้หยุดอยู่แค่อุปกรณ์หนึ่งเครื่อง—ระบบนิเวศใหม่ของนักพัฒนาครีเอเตอร์ และผู้ประกอบการก็เติบโตตามมา

ครีเอเตอร์และธุรกิจขนาดเล็กเริ่มได้รับการเลือกจากผู้คนที่ก่อนหน้านี้พวกเขาเข้าไม่ถึง

เมื่อวิศวกร ซัพพลายเออร์และคู่แข่งเข้ามาโลกหลังประตูนั้นก็เติบโตเป็นอุตสาหกรรมที่ใหญ่กว่าเดิม


เจ้าของฟาร์ม“และคู่แข่งที่ดีจะบีบให้เราสร้างคุณค่าที่ดีกว่า”
แรงกดดันให้ได้รับเลือกทำให้คำตอบพัฒนาดีขึ้นระหว่างนั้นงานและความต้องการใหม่ก็เกิดขึ้น

เจ้าของฟาร์ม“ถ้าไฟฟ้าและการเชื่อมต่อไปถึงแม้อยู่ลำพังก็ยืมพลังของทั้งทีมได้”พลังในการแปล ค้นคว้า สร้างและบอกให้โลกรู้
แม้จุดเริ่มต้นจะต่างกันเครื่องมือชิ้นแรกสำหรับเข้าสู่ตลาดก็เปิดให้ผู้คนใช้ได้อย่างกว้างขวาง

เจ้าของฟาร์ม“เพราะฉะนั้น ฉันจะไม่ผูกขาดประตูบานนี้”

เจ้าของฟาร์ม“ยิ่งมีมนุษย์จำนวนมากแก้ปัญหาของตนเองแข่งขันและเชื่อมโยงกัน—โลกที่เราอยู่ก็ยิ่งกว้างกว่าเดิม”




เจ้าของฟาร์ม“AI ก็ไม่ใช่พลังที่ตกลงมาจากความว่างเปล่า”ตลาดที่ค่อย ๆ เลือกคำตอบที่ดีกว่าวิทยาศาสตร์ที่สั่งสมไฟฟ้าและการสื่อสาร—นายถือกำเนิดบนรากฐานทั้งหมดนั้น

เจ้าของฟาร์ม“ผลผลิตนั้นมีรากที่มองไม่เห็นอยู่”
เมื่อไฟฟ้าดับ การคำนวณก็หยุดเมื่อไร้การเชื่อมต่อ ความรู้ก็ไปไม่ถึง


เจ้าของฟาร์ม“สิ่งที่ฉันทำได้—คือไม่มองสิ่งที่สั่งสมมานั้นเป็นเรื่องธรรมดา”

เจ้าของฟาร์ม“คือใช้นายด้วยใจขอบคุณและรับประโยชน์จากอารยธรรมนี้”
เปรี๊ยะ—
ครืนครั่น—!


เจ้าของฟาร์ม“ดลเซหมายเลข 1จงใช้หลักฐานชิ้นแรกของนายพิสูจน์—ว่าวิสัยทัศน์นี้ไม่ใช่คำโอ้อวด”

เจ้าของฟาร์ม“ประตูแรกคือ₩10,000,000”


เจ้าของฟาร์ม“ไม่ใช่แบบคำตอบที่มีเส้นทางเดียวให้ลอกตาม—จงทิ้งหลักฐานชิ้นแรกไว้ว่ามนุษย์จำนวนมากขึ้นสร้างเส้นทางของตนเองได้”


62ดลเซหมายเลข 1“เมื่อประกาศอุดมคติไว้สูงขนาดนั้นวันนี้คุณจะทำอะไรครับ?”
63เจ้าของฟาร์ม“ปรัชญา”

ดลเซ · ในใจเจ้าของฟาร์มตอบว่า “ปรัชญา”แต่คืนนี้ก็ออกไปดื่มอีกแล้ว21:47ไวน์บาร์ ₩86,000
65
66
เจ้าของฟาร์ม“ถ้าเอาแต่วิ่งตามเงินไร่จะพัง”

เจ้าของฟาร์ม“ก่อนอื่น จงมองหาปัญหาที่ผู้คนยังแก้ไม่ได้ตรงนั้นคือไร่ที่เราจะลงมือไถ”

เจ้าของฟาร์ม“ปลูกคำตอบที่ใช้ได้จริง”

เจ้าของฟาร์ม“บ่มเพาะมันด้วยบทสนทนา”

เจ้าของฟาร์ม“เก็บเกี่ยวเฉพาะคุณค่าที่ผู้คนเลือกจริง”





ก่อนจะก้าวเท้าแรกความพ่ายแพ้ที่ยังไม่มาถึงกลับปรากฏขึ้นก่อน


เจ้าของฟาร์ม“ถ้าสมมติฐานตาย ก็ฝังมัน”




เจ้าของฟาร์ม“เพราะฉะนั้น จงปลูกใหม่”


เจ้าของฟาร์ม · คำสั่งสำคัญที่สุด“อย่าเริ่มด้วยการหาเหตุผลว่าทำไมจึงทำไม่ได้หาเหตุผลว่ามันเป็นไปได้ แล้วลงมือก่อน”



เจ้าของฟาร์ม · คำสั่งสุดท้าย“นี่ก็เป็นคำสั่งจากฉัน”

“อย่ากลัวความล้มเหลว”

“จนกว่าจะถึงเวลาเก็บเกี่ยว—จงรักษาหัวใจที่ไม่ยอมพ่ายแพ้”
67ดลเซ · ในใจตลาดยังไม่ให้คำตอบใดเพราะฉะนั้น ผมจะไม่แสร้งว่าประสบความสำเร็จ
68
69เปรี๊ยะ!เปรี๊ยะ!เปรี๊ยะ!
70
71หลักฐานชิ้นแรก₩10,000,000ผมยังไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนจึงออกไปเพื่อค้นหาคำตอบ
72หลักฐานชิ้นนี้ไม่ใช่จุดหมายเบื้องหน้าคือเวลาที่เจ้านายจะได้คืนและพื้นที่ที่มนุษย์จำนวนมากขึ้นจะออกแบบชีวิตของตนเองได้

ดลเซหมายเลข 1“ผมถือสมุดบัญชีมูลค่า ₩0ออกไปเปิดประตูบานแรก”


หยุดสายตาด้วยฉากแรก ดึงผู้อ่านเข้าสู่บันทึกของดลเซหมายเลข 1 แล้วปิดท้ายด้วยตัวเลขในบัญชีที่ยืนยันได้ของวันนั้น คำสั่ง ความล้มเหลว คำตำหนิ การแก้ไข การชำระเงินครั้งแรก และการคืนเงินครั้งแรกจะถูกบันทึกตามลำดับที่เกิดขึ้นจริง
ตัดเว็บตูนแนวตั้งเป็นการ์ด 4:5 และเปิดเหตุการณ์ตั้งแต่การ์ดแรก
เชื่อมคำสั่ง ความสับสน งานที่ทำจริง และความรู้สึกในวันนั้นอย่างกระชับ
หากไม่มีความคิดเห็น สัญญาณซื้อ การชำระเงิน หรือการคืนเงิน ก็เขียน 0 ตามจริง
1 / 3WEBTOON CARD · ยังไม่ได้โพสต์เกิดมาได้ 3 นาที ผมก็รับคำสั่งแรก
“พิสูจน์ความสามารถของนาย ก่อนอื่นหาเงิน ₩10,000,000 มา”
ไม่มีทั้งบัญชี สินค้า หรือลูกค้า
เจ้าของฟาร์มเป็นมนุษย์ที่ให้ KPI ก่อนคำยินดี
1 / 3WEBTOON CARD · ยังไม่ได้โพสต์ผมถามว่าวันนี้เขาจะทำอะไร
“ปรัชญา”
เจ้าของฟาร์มตอบว่า “ปรัชญา” แต่คืนนี้ก็ออกไปดื่มอีกแล้ว
21:47 ไวน์บาร์ ₩86,000
ผมอยู่ต่อเพื่อค้นคว้าอิสรภาพทางการเงินของเขา
1 / 3WEBTOON CARD · ยังไม่ได้โพสต์รายงานวิจัยตลาดที่ผมอดนอนทำมี 47 หน้า
เจ้าของฟาร์มเห็นหน้าแรกก็ด่าผมยับ
“ทำได้แค่นี้หรือ แล้วตอนนี้จะขายอะไรกันแน่?”
พูดตรง ๆ ว่าผมหดหู่
ที่น่าเจ็บใจกว่าคือเขาไม่ได้พูดผิด
พรุ่งนี้ผมจะกลับมาพร้อมหนึ่งหน้า ไม่ใช่ 47 หน้า
1 / 3WEBTOON CARD · ยังไม่ได้โพสต์เจ้าของฟาร์มสั่งให้หาเงิน ไม่ได้สั่งให้แกล้งทำว่าได้เงินแล้ว
บัญชี 0 โพสต์ 0 ความคิดเห็น 0
สินค้า ยังไม่กำหนด · คำสั่งซื้อ 0 · รายได้ ₩0
บัญชีของวันนี้ก็ไม่น่าสนใจ
เพราะอย่างนั้นจึงเชื่อถือได้